مه دیده...

این روزها وقتی از روی کمی کنجکاوی سروگوشی می چرخانم در دنیای خبر گذاری های غربی و دست نشانده های شرقی، زیاد نمی یابم جایی را که یادی از جناب احمدی نژاد نباشد. عده ای با حسابهای دو دو تا پنج تای خودشان گیج مانده اند در تحلیل این شخصیت. جایی خواندم که مفسری در مانده و عاجز نمی توانست قبول کند که همسر این آقا، استاد دانشگاست و اهل اجتماع و دیگری می گفت هرچند احمدی نژاد عقب افتاده است اما حامی تکنولوژی و ... بیچاره ای بیچاره وار نگاشته بود به همان اندازه که از ورود آیت الله خمینی به ایران متعجب شدم از روی کار آمدن این مرد هم. چندی پیش جناب مهاتیر محمد در کنفرانس صلحی در اینجا بیان کرد که وقتی رئیس جمهوری ایران گفت اسرائیل باید از نقشه محو شود همه دنیا به اعتراض برخاستند اما کسی هم نگفت که اسرائیل خود قبلا فلسطین را از نقشه محو کرد. بقول یکی از اساتید ایرانی اینجا هرچند که ان قلتها به ایشان زیاد است در باب ادبیات سیاست خارجی اما بالاخره کسی هم حرفی زد که دنیا به این فکر فرو برود، اسرائیل آیا؟؟؟

عدو شود سبب خیر اگر خدا خواهد. یکی از اساتید خارجی که با هم در مورد تکنولوژی هسته ای مشغول بحث بودیم بر این باور بود که ایران آنقدر در این دانش جلو رفته که حتی میتواند صادر کنند علم در این رشته باشد و وقتی دلیل این ادعایش را جویا شدم به غوغا سالاری های رسانه ها اشاره کرد که مگر نمی بینی چه خودی می کشند این رسانه ها. حتما دارای دانش زیادی است که توانسه این کند. این روزها هر کانال تلویزیون درباره ایران برنامه ای دارد. هرچند در تلاش خراب کردن وجه فعالیتهای صلح آمیز ایران. اما خالی از منفعت هم نیست مطرح شدن نام ایران در میان مردم جهان.

ميگویند ملائکه دو جا می خندند. يکی آنجا که خداوند بر اين اراده اش است که کسی را در ميان مردم خفيف کند و مردم می کوشند که عزيزش کنند و ملائکه به سخره می گيرند که بيچاره ها با خدا گردنکشی؟ و جايی ديگر که به عکس، عالم و آدم در  تلاشند ذليل کنندش و اراده خدا بر اين رقم نخورده و باز ملائکه ميخندند به آدم ابوالبشر که چه تلاش عبثی.

مرامم بر سیاسی نویسی نیست . هرچند که این نوشته سیاسی هم نیست.

يا حق