مه دیده...

"پسر بچه همين جوری است ديگر. شاشش که کف بکند، مثل شتر مست می شود. کسی جلودارش نيست. يک بار که اصل قضيه زن را بفهمد و ببيند و بچشد، ميفهمد که هم چه آش دهن سوزی هم نيست. آرام می شود و سر به تو.
البته دارو هم دارد، من خودم ميتوانم بسابمش. کافور و برگ گل محبوبه و گرد خشک شده ی شيردان گوسفند و چيزهای ديگر، اما به قاعده زن افاقه نميکند. اين دوايی که گفتم برای آدم بزرگها مناسب است. بگذريم... جخ حالا تو اين هير و ويری دختره خوب تورش زده!"

از رمان "من او" نوشته رضا امير خانی

---------------------------------

پی نوشت يکم: تقصير خودت است. من که کتاب را برای تو گرفته بودم که بخوانی. خودت گيردادی که من اول بخوانم. من هم اين را جستم و اينجا گذاشتم. جخ عجب بجا هم گفته اين عطار ها.

نظرات ()